سرخط خبرها

مسئولیت‌های اجتماعی نفت در اغما! وعده‌های بر زمین مانده شیخ موسی احمدی؛ شورای راهبردی پتروشیمی‌های منطقه پارس با بی‌تدبیری شیخ موسی به چ�

مسئولیت اجتماعی بر اساس تعاریف پذیرفته شده یعنی این‌که شرکت‌ها در مقابل جامعه‌ای که در آن فعالیت می‌کنند مسئول هستند؛ چرا که از منابع انسانی، طبیعی و اقتصادی آن استفاده می‌کنند و آثار سوء بزرگ و قابل روئیتی در زندگی مردم مناطق عملیاتی از خود بجا می‌گذارند.

با اینکه مفهوم توجه به مسئولیت‌های اجتماعی در ایران عمر چندانی ندارد اما بیش از هر جایی در دنیا برای آن همایش و کارزارهای تبلیغاتی بر پا شده است خاصه آنکه برخی در استان بوشهر بویژه در پارس‌جنوبی با به بیراهه کشاندن اصل و اساس مفهوم مسئولیت‌ اجتماعی، آن را به محلی برای لابیگری‌ها و خودنمایی مدیرعامل سازمان یا نماینده مجلس تبدیل کرده‌اند.

✍در این گزارش قصد داریم به مسئولیت‌های اجتماعی نفت در جنوب استان بوشهر و چگونگی مواجهه شیخ موسی احمدی بعنوان نماینده آن دیار در مجلس به این مهم بپردازیم.

🔰پرده اول وعده های سرخرمن شیخ موسی در مجلس نهم

همزمان با مجلس نهم (1391-1395) که مقارن با سال پایانی دولت دهم و آغاز بکار دولت یازدهم بود فروش نفت به دلیل افزایش قیمت جهانی آن به رکورد تاریخی 200 میلیارد دلار رسید.
درآمدهای سرشار نفتی موجب شد طرحهای توسعه‌ای پارس‌جنوبی اعم از پالایشگاه‌های گازی و مجتمع‌های پتروشیمی یکی پس از دیگری به بهره‌برداری برسند، که این امر حجم زیادی از نیروهای کار متخصص و غیر متخصص از سراسر کشور روانه عسلویه و کنگان نمود، اما فرصت‌سوزی و عدم جدیت شیخ موسی در پیگیری اولویت‌های مردم باعث شد مصوبه هیات دولت بر «الزام» شرکت‌ها برای جذب حداقل۵٠درصد نیروی بومی استان بوشهر توسط شرکت‌ها به فراموشی سپرده شود.
در نتیجه این اهمال کاری شیخ، نیروهای تحصیل‌کرده استان بوشهر در شرجی و گرما ساعت‌ها پشت فنس شرکت‌ها انتظار بیهوده می‌کشیدند اما از آن طرف نیروهای غیربومی به راحتی آبِ خوردن جذب شرکت‌ها می‌شدند تا صفحات بیکاری استان روز به روز قطورتر شود.

در دور اول شیخ موسی احمدی (مجلس نهم) با وجود فراوانی پول ناشی از فروش تاریخی نفت در‌ کشور، بسیاری از طرحهای عمرانی و بهداشتی و زیربنایی منطقه که بصورت مشترک توسط چند وزارت‌خانه انجام می‌شد به دلیل پاسکاری و کم‌کاری بین دستگاهی و مهم‌تر از همه عدم پیگیری شیخ موسی عملاً راکد ماند و پروژه‌ها به مرور زمان به دلیل هوای خاص منطقه، فرسودگی مصالح و تجهیزات بکار رفته در آن از حیث انتفاع خارج شد. (که این امر هنوز هم ادامه دارد) لذا به اعتقاد بسیاری از دلسوزان منطقه او در مجلس نهم کارنامه قابل دفاعی از خود ارائه نکرد و در انتخابات دوره دهم بر خلاف تصور عموم نه به رقیبش، بلکه مغلوب عملکرد ضعیف خود در مجلس شد.

🔰پرده دوم؛ عبرت‌ها بسیار، عبرت گرفتن اندک

امام علی(ع) در نامه‌ای به حارث همدانی فرمودند: آن‌چه قرآن از حوادث گذشته بیان داشته بپذیر و از گذشته برای آینده، پند بگیر زیرا دنیا گذشته و آینده مثل هم است و پایان آن در ردیف گذشته‌ها در جریان است.
همان‌طور که پیشتر به آن پرداختیم شیخ موسی احمدی نتوانست در انتخابات مجلس دهم اعتماد مردم چهار شهرستان جنوبی استان بوشهر(عسلویه، کنگان، دیر و جم) را جلب کند اما در انتخابات یازدهم مجلس با انتخاب جسورانه شعار « متفاوت‌تر از قبل عمل کردن » بر عملکرد ضعیف خود در دوره قبل صحه گذاشت و مردم جنوب استان بوشهر به تصور جبران مافات به وی اعتماد و او را مجدد راهی بهارستان کردند.

پس از انتخابات، او بلافاصله عباس تبرکی، یعقوب دُراهکی و عبدالمجید حیاتی را به عنوان مشاوران و همراهان همیشگی‌اش انتخاب و به فراخور شرایط و جو جلسات، این سه نفر به صورت جداگانه یا با هم در جلسه‌های رسمی و غیر رسمی حضور می‌یافتند.
یعقوب دُراهکی که به او در انتخابات بسیار کمک کرده بود بعد از مدتی کوتاه راهش از او جدا و اختیار تصمیم‌گیری‌های شیخ موسی بدست عبدالمجید حیاتی افتاد. البته آن روزها زمزمه‌هایی از نقش حیاتی در کنار رفتن دُراهکی هم شنیده می‌شد که هدف این یادداشت نیست.

عبدالمجید حیاتی با توسل به شیوه‌های مرسوم سرسپردگی مرید و مرشد، خود را به نفر اول مقربان شیخ رساند تا جایی که حتی عباس تبرکی نیز از این موضوع احساس خطر کرد اما تبرکی یک مزیت داشت که حیاتی نداشت.
تبرکی بازنشسته و همیشه، در کنار شیخ بود و حیاتی اشتغال دائمی در سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس و مأموریتی که در آینده قرار بود برای او تعریف شود مانع از آن می‌شد جای خالی تبرکی را برای شیخ پر کند.
اما عبدالمجید حیاتی کیست؟ عبدالمجید حیاتی متولد شهرستان جم و از کارکنان سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس است. کسانی که او را از نزدیک می‌شناسند و با او نشست و برخاست دارند او را فردی جاه‌طلب و یک چهره اصلاح‌طلب تمام عیار می‌دانند که همین‌ موضوع تعجب بدنه اصلی حامیان شیخ موسی را برانگیخت.

🔰پرده سوم؛ تسلط بر شورای راهبردی و تبدیل آن به محلی برای طرحهای انتخاباتی دقیقه نودی شیخ موسی

از آن طرف در سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس که یک سازمان سیاسی و اقتصادی در استان بوشهر به شمار می‌رود و مردم روی آن حساسیت ویژه‌ای دارند، بعد از کش و‌ قوس‌های فراوان سخاوت اسدی با تأیید شیخ موسی احمدی در سال آخر دولت روحانی و وزارت زنگنه به مدیرعاملی سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس رسید و این موضوع فرصتی بی‌نظیر پیش روی شیخ جنوب گذاشت.
او می‌توانست روی حمایت‌های سخاوتمندانه «سخاوت» برای انتخابات مجلس دوازدهم حساب باز کند.
حتی منصوب بودن سخاوت اسدی به جریان دولت غرب‌گرای روحانی باعث نشد شیخ از سخاوت رویگردان شود. آشنایی شیخ و اسدی به مجلس نهم می‌رسید. یکی در کسوت نمایندگی مردم جنوب استان بوشهر و دیگری مدیر کل امور مجلس شرکت ملی نفت ایران
این دو شاید در آن زمان نتوانستند برای منطقه گامی بردارند اما این بار قرار بود با همکاری نزدیک منطقه را به اوج شکوفایی برسانند!

چندان که گفتیم شیخ از همان ابتدا سنگ بنای دیوار چهار ساله مسئولیت خود را کج گذاشت. مشورت‌های نادرست حلقه مُقربان از جمله حیاتی مقبولیت او را نزد افکار عمومی حتی در بدنه حامیانش به پایین‌ترین سطح ممکن رسانده بود و به همین دلیل، حیاتی را بر آن داشت تا شیخ را قانع کند که سرنوشت انتخابات آینده از راه فتح ریاست شورای راهبردی شرکت‌های پتروشیمی منطقه پارس توسط سازمان منطقه ویژه است بلکه راه میان‌بری برای پیروزی در انتخابات ساخت.
از آن طرف شیخ از رابطه نزدیک سخاوت اسدی و جواد اوجی با خبر بود. وزیر بر خلاف منشور دولت‌های پیشین به سخاوت گفته بود اگر نماینده منطقه از گزینه‌های بومی برای تصدی مدیر عاملی سازمان حمایت نکند تا پایان مسئولیتش در وزارت نفت می‌تواند در سازمان منطقه ویژه بماند.
در نتیجه شیخ خیالش از بابت موافقت وزیر با پیشنهاد ریاست شورای راهبردی شرکت‌های پتروشیمی منطقه پارس توسط سازمان منطقه ویژه آسوده بود.
سخاوت هم از شیخ وتوی گزینه‌های پیشنهادی بومی برای تصدی مدیر عاملی سازمان که مهمترین مطالبه مردم و رسانه‌ها بود را می‌خواست!
پس در نهایت اوجی با کنار گذاشتن شرکت عملیات غیرصنعتی پازارگاد به حضور سازمان منطقه ویژه به ریاست کمیته اجرایی شورای راهبردی رضایت داد و شد آنچه که نباید می‌شد...

رسالت وجودی تاسیس شورای راهبردی شرکت‌های پتروشیمی منطقه‌ی پارس «اقدامی داوطلبانه» برای عمل به مسئولیت‌های اجتماعی تعریف شده بود و طی سال‌ها کارکرد خود را به خوبی به مردم نشان داد.
اما شیخ و تیمش در سازمان تصمیم‌شان را برای تسلط بر شورا و تبدیل آن به محل تصمیم‌‌گیری و تصمیم‌سازی‌های «میلی »که به زعم خودشان مقدمه‌ی پیروزی در انتخابات است گرفته بودند.

از این رو سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس میزبان نشست سه جانبه‌ی احمدی، اسدی و حیاتی بود و در این نشست توافق کردند در ابتدا حیاتی به عنوان نماینده تام الاختیار مدیر عامل در مسئولیت‌های اجتماعی (بخوانید نماینده مدیر عامل و شیخ موسی احمدی بصورت همزمان) سازمان منطقه ویژه منصوب شود و در آینده‌ای نزدیک خرامان خرامان مدیریت شورای راهبردی را هم به چنگ آورند.
حضور سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس به ریاست سخاوت اسدی در کمیته‌ی اجرایی شورای راهبردی که دبیر اجرایی آن نیز به یک غیر بومی سپرده شد (به گزارش منابع آگاه، آقای صفایی با آنکه کارمند شرکتی دیگر است اما به صورت دائم ساکن اتاق عبدالمجید حیاتی برای دیکته و انشای مصوبات برای ابلاغ است) به مذاق خیل زیادی از اعضا و شرکت‌های پتروشیمی خوش نیامد که همین موضوع نیز عامل اصلی کاهش میزان مشارکت پتروشیمی‌ها در شورای راهبردی شد زیرا در آیین امضای تفاهم‌نامه همکاری شورای راهبردی منطقه ویژه پارس -که به درستی فرمانداران جنوب استان با تحلیل دقیق و درک درست شرایط در آن حضور نیافتند- با وجود آنکه بیش از ۴٠ شرکت دولتی-خصوصی و‌ خصولتی در منطقه‌ی پارس‌جنوبی حضور دارند میزان اعتبار اعلامی سخاوت اسدی به عنوان رئیس کمیته اجرایی شورا با بودجه یک سال رستوران سازمان تحت امرش برابری می‌کند!!!
سوالی که در این زمینه پیش می‌آید چرا شورای راهبردی شرکت‌های پتروشیمی ماهشهر که هیچ یکی از پالایشگاه‌های عظیم گازی این منطقه را در خود ندارد، دو و نیم برابر اعتبار شورای راهبردی پتروشیمی‌های منطقه پارس به مسئولیت‌های اجتماعی اختصاص می‌دهند اما سخاوت که دائم در رسانه‌ها از رتبه برتر گمرک منطقه ویژه پارس در سطح کشور در زمینه صادرات کالا با عواید میلیارد دلاری می‌گوید، در افزایش اعتبار شورا ناتوان است!؟
شاید عامه مردم مناسبات و روابط بین مسئولان را نشناسند اما برای ما رقم ناچیز اعتبارات بواسطه‌ی حمایت قوی نماینده مردم منطقه از ریاست سخاوت در این شورا قابل هضم نیست.

➖ گفتنی است شورای راهبردی شرکت های پتروشیمی ماهشهر برای سال ۱۴۰۲ مبلغ٨٠٠میلیارد تومان برای مسئولیت‌های اجتماعی اختصاص داد در حالی‌که این رقم در شورای راهبردی پتروشیمی‌های منطقه ویژه پارس به ریاست سخاوت اسدی و آن بوق و کرنایی که راه انداختند فقط به ٣۵٠ میلیارد تومان بیشتر نرسید... 

و بدتر آنکه تیم شیخ و سخاوت هر از چندگاهی با انتشار اخبار خلاف واقع استاندار را بهانه ناکارآمدی خود در میزان و نحوه تخصیص اعتبارات به جامعه معرفی می‌کنند اما کیست که نداند اگر استاندار نفوذ و قدرتی در منطقه پارس‌جنوبی به عنوان حوزه استحفاظی و انحصاری شیخ موسی داشت تا الان لااقل یک مدیر بومی در شرکت‌های پارس‌جنوبی به مدیر عاملی یا حداقل هيئت‌مديره شرکت‌ها رسیده بود.

🔰برای ترسیم دقیق میزان ویرانی‌ها و میراث دکتر شیخ موسی احمدی در زمینه‌ی مسئولیت‌های اجتماعی وضعیت چند پروژه را بررسی می کنیم:
 امسال داده بود قطعاً تا پایان مسئولیت شیخ موسی احمدی به پایان نخواهد رسید.

٧- در زمانی نه چندان دور تیم فوتبال پارس‌جنوبی جم یکی از بخت‌های کسب مقام سومی در لیگ برتر فوتبال کشور بود اما به دلیل تغییرات پی‌درپی مدیریتی از سوی سخاوت اسدی و بدهی تیم به بازیکنان در مقاطع مختلف زمانی صعود به لیگ برتر دور از انتظار است و اکنون امید دارد بتواند خود را در لیگ یک حفظ کند!

٨- بیمارستان امام هادی(ع) دیر که بیشتر یک شوخی تلخ و چیزی شبیه یک درمانگاه روستایی است. سکون و خالی از هرگونه تجهیزات بیمارستانی و پزشک متخصص.

٩- عدم پیگیری جدی برای پرداخت عوارض آلایندگی که داد همه شهرداران و مسئولان چهار شهرستان جنوبی استان را در آورده است.
اخیراً اقای سجادی رئیس شورای جم نیز به این موضوع در کنار راه جم فیروزاباد، جم سیراف و فرودگاه جم اعتراض داشته است و گفته برخی مسئولان در حد و اندازه مردم این منطقه نیستند.

۱۰- ساخت ‌بیمارستان عسلویه با آنکه مجوزش از سوی وزارت صادر شده بود اما او‌ هرگز پیگری نکرد، تازه خبر صدور مجوزش هم از طریق سعید کشمیری رییس سابق دانشگاه علوم پزشکی بوشهر رسانه‌ای شده بود.

١١ - و ... صدها پروژه و وعده‌های بی سرانجام دیگر/پایتخت انرژی
ارسال نظر برای این مطلب

کد امنیتی رفرش